Współczucie Pana Jezusa

 Pewien Samarytanin zaś, podróżując tędy, podjechał do niego i ujrzawszy, ulitował się nad nim.

Ewangelia Łukasza 10,33

9 STYCZEŃ

Współczucie Pana Jezusa

W podobieństwie o miłosiernym Samarytaninie Pan Jezus opowiada o mężczyźnie, który w drodze z Jerozolimy do Jerycha został napadnięty przez rabusiów. Najpierw go okradli, a następnie na wpół żywego pozostawili sa- mego. Po jakimś czasie obok tego miejsca przechodziło dwóch religijnych przedstawicieli żydowskich - najpierw kapłan, a później Lewita. Jednak obaj nie zwrócili uwagi na umierającego człowieka.

Następnie obok tegoż miejsca przechodził pewien Samarytanin. Samarytanie byli narodem, który pobożni Żydzi omijali z daleka. Jednak to właśnie o tym cudzoziemcu zostało powiedziane, że „ulitował się" widząc zranionego Żyda.

W tym miłosiernym Samarytaninie widzimy Pana Jezu- sa Chrystusa, który sam o sobie mówi: „Przyszedł bowiem Syn Człowieczy, aby szukać i zbawić to, co zginęło" (tuk. 19,10). Sami jesteśmy odpowiedzialni za to, że oddaliliśmy się od Boga. Podobnie do tego pobitego bywamy zranieni przez złośliwość, niesprawiedliwość, kłótnie, zazdrość, nałogi i przemoc. Czyż nie jest godny litości ten stan, w którym to Pan odnajduje ludzi? On jest jedynym człowiekiem bez grzechu i dlatego tak wielki sprawia Mu to ból, gdy widzi nas w tym biednym stanie grzechu, w którym się znajdujemy.

A co czyni ów Samarytanin? On podchodzi, opatruje rany wylewając na nie oliwę i wino. Sadza tego zranionego człowieka na swoje własne zwierzę, zaprowadza go do gospody i troszczy się o niego. To wszystko - w przenośni - chce uczynić Pan każdemu, kto da sobie pomóc i pozwoli się uratować.

Czytanie na dziś: 2 Mojż. 6,9-30 Łuk. 2,21-35