Jezusie z Nazaretu

 Jezusie z Nazaretu, jak Bóg namaścił go Duchem Świętym i mocą, jak chodził, czyniąc dobrze i uzdrawiając wszystkich opętanych przez diabła, bo Bóg był z nim.

Dzieje Apostolskie 10,38

29 STYCZEŃ 2023

W jak dobitny i niesamowity sposób zostało opisane w tym urywku życie Pana Jezusa jako człowieka na tej ziemi! On jest Bogiem, ale stał się człowiekiem, aby służyć Bogu i Go uwielbić. Dlatego został przez Boga ,,namaszczony Duchem Świętym i mocą". I tak przemierzał kraj i objawiał wszędzie, gdzie był ,,dobroć i miłość do ludzi Zbawiciela naszego, Boga” (Tytusa 3,4).

Syn Boży szedł swoją drogą po tej ziemi jako niebiański posłaniec, jako uniżony obcy przybysz, jako prawdziwy człowiek, a jednak w swoim usposobieniu tak różny od otaczających Go ludzi! Jego droga życia była jednorazowa, Jego słowa były pełne mocy, a jednak były to słowa łaski, o jakich jeszcze nigdy nie słyszano.

Gdy Syn Boży tak chodził i przemierzał krainy Izraela, spotykał się z ludzką nienawiścią pogardą. Pomimo to ,,chodził czyniąc dobrze i uzdrawiając wszystkich". Wspaniały, godny uwielbienia Pan! Większość Go nie rozpoznała, a również jego krewni pewnego razu myśleli, że ,,odszedł od zmysłów" (Marka 3,21). Jego bracia nie wierzyli w Niego. Tak też był obcym przybyszem bez ojczyzny na tej ziemi, którą przecież słowem swojej mocy stworzył. Jednak to nie przeszkodziło mu ,,czynić dobrze i uzdrawiać". Przy tym nigdy nie szukał upodobania u ludzi.

Małe dzieci czuły się bezpiecznie w Jego ramionach, odrzuceni grzesznicy znajdowali miejsce u Jego stóp, smutni i zatroskani otrzymywali pocieszenie w społeczności z Nim, chorzy byli uzdrawiani przez Jego słowo, a uczniowie znajdowali współczucie w Jego obecności. On był gotowy, aby służyć wszystkim, a ,,Bóg był z nim". W Jego samotnej wędrówce niezakłócona bliskość Ojca była Jego ojczyzną.

Czytanie na dziś: 2 Moj 2.16,13-30 - Łuk. 7,18-23